Z okazji święta liczby π nauczyciele matematyki zorganizowali konkurs fotograficzny dla kl. IV- VIII pod hasłem „Zmaterializuj liczbę Pi”.

W konkursie wzięli udział uczniowie z klas piątych , szóstych i siódmych. Uczniowie z dużym zaangażowaniem i pomysłowością podeszli do zadania.

Wszystkie prace zostały  wykonane z dużą starannością i zaangażowaniem.

I miejsce Zosia Barchanowska i Kalina Śliz

II miejsce Dawid Zasucha i Wiktor Zasucha

III miejsce Patryk Szwajca.

Serdecznie gratuluję!

Anna Czerencka  

Prace konkursowe:

Drodzy Uczniowie!

Zapraszamy Was na kolejną wycieczkę z cyklu „podróże” krótkie i dłuższe, ale zawsze owocne. Celem naszego projektu jest pokazanie ciekawych miejsc w Polsce. Zapraszamy na wirtualne zwiedzanie tym razem Poznania.

Poznań – miasto, gdzie spotkasz wszystko, co najlepsze: najpiękniejszy na północ od Alp, renesansowy Ratusz z trykającymi się w południe koziołkami, jedyny w Polsce obraz Moneta czy rogale świętomarcińskie. Tysiącletnie miasto nad Wartą ma się czym pochwalić. Ma też swoją gwarę, więc zobaczcie, a właściwie szpycnijcie tutej, tej!

Choć rogale świętomarcińskie sprzedaje wiele cukierni w kraju, to prawo wypieku ma tylko Wielkopolska. Dlaczego? Ponieważ wpisane są przez Komisję Europejską do rejestru Chronionych Oznaczeń Geograficznych. Powstają według ściśle określonej receptury z półfrancuskiego ciasta z nadzieniem, którego głównym składnikiem jest biały mak. O tym, w jaki sposób ten wypiek stał się słodkim symbolem stolicy województwa wielkopolskiego opowiada interaktywne Rogalowe Muzeum Poznania. Tylko tam, pod zdobionym polichromią, drewnianym stropem renesansowej kamienicy na staromiejskim Rynku można obejrzeć animowaną „Rogalową Historię Poznania” i naturalnie skosztować rogala, a nawet uczestniczyć w jego powstawaniu! Muzeum rozbrzmiewa poznańską gwarą, coraz rzadziej już słyszaną na ulicach, a tak popularną w XIX w. „mieszanką” dialektu wielkopolskiego i niemieckiego – spadku po zaborze pruskim, ale także Bambrach, którzy przyjęli zaproszenie do Poznania 300 lat temu.

Rogalowe Muzeum Poznania – reklama <<< KLIK W OBRAZEK>>>

           Z okien 500-letniej kamieniczki Rogalowego Muzeum widać świetnie wspomniany Ratusz z frontem zdobionym trzykondygnacyjną loggią arkadową i pocztem królów z dynastii Jagiellonów na attyce. Na niewielkiej platformie umieszczonej nad zegarem, w środkowej wieżyczce codziennie w południe, przy dźwiękach hejnału trykają się figurki dwóch koziołków. Zgodnie z legendą zwierzątka uciekły wprost spod noża kuchcika, który miał je przygotować jako danie główne dla notabli świętujących przed wiekami zainstalowanie na ratuszu pierwszego mechanizmu zegarowego. Rynek okalają kamieniczki w stylu barokowym, a zdobią go między innymi cztery fontanny: Prozerpiny z XVIII wieku, a także współczesne przedstawienia Apolla, Marsa i Neptuna. Przed ratuszem stoi pręgierz z figurką kata na szczycie – dziś najczęstsze miejsce spotkań poznaniaków. Nieco ukryta pozostaje Studzienka Bamberki z rzeźbą niosącej wodę kobiety w ludowym stroju. Przypomina czasy, gdy w XVIII w. Poznań wybrali jako swoją metę osadnicy zza Odry, nazywani Bambrami. Poznań był miastem wielu kultur, w którym obok siebie żyli Polacy, Niemcy i Żydzi.

Najstarszą częścią Poznania jest Ostrów Tumski, wyspa otoczona ramionami Warty i jej dopływu, Cybiny. To tutaj przynajmniej od IX wieku znajdował się potężny gród. Do dziś stoi najstarsza w Polsce Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła. W jej podziemiach znajdują relikty grobowców – prawdopodobnie to tutaj spoczęli pierwsi władcy Polski, czyli Mieszko I i jego syn Bolesław Chrobry. Historię Ostrowa Tumskiego prezentuje Brama Poznania, czyli Interaktywne Centrum Historii Ostrowa Tumskiego. To nowoczesna, wielokrotnie nagradzana w konkursach architektonicznych bryła, będąca jednym z kluczowych obiektów Traktu Królewsko-Cesarskiego.

Ten szlak turystyczny łączy Ostrów Tumski ze Starym Miastem i centrum miasta. Znajdują się też na nim dawny Zamek Cesarski z początków XX wieku. Uchodzi za najmłodszy zamek Europy wzniesiony dla koronowanego władcy. Ten neoromański gmach przypomina prawdziwe średniowieczne warownie. Mieszczące się w środku Centrum Kultury Zamek udostępnia przestrzeń eksperymentom artystycznym twórców z różnych dziedzin sztuki. Swą siedzibę ma tu też Muzeum Powstania Poznańskiego – Czerwiec 1956 (oddział Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości), zaś pomnik przypominający krwawo stłumiony ten pierwszy tak duży protest robotników w PRL w 1956 r. stoi na pobliskim Placu Adama Mickiewicza.

Zapraszamy do zobaczenia kilku materiałów <<< KILKNIJ W KOZIOŁKI>>>

POZNAŃ – CO ZOBACZYĆ?

POZNAŃSKIE

KOZIOŁKI

Legenda o Poznańskich Koziołkach

(Koziołki Poznańskie)

POZNAŃ 2020

Poznań (najciekawsze atrakcje)

Poznań z lotu ptaka  –  zima 2020/2021

Miłego zwiedzania życzą nauczyciele języka polskiego

Małgorzata Marosz-Kochan i Katarzyna Lachowska

Wiosna przyszła do nas, a wraz z nią widoczne są już pierwsze jej zwiastuny. Wolontariusze PÓL NADZIEI, którzy sadzili żonkilowe cebulki przy naszej szkole, mogą już podziwiać pierwsze kwiaty. Wyrosły i cieszą oczy, zarówno te przy ogrodzeniu szkoły,

 jak i Dębie Pamięci:

Na żonkile posadzone w październiku przy wejściu głównym musimy jeszcze trochę poczekać,

ale maleńkie krokusiki już są:

W nawiązaniu do minionych Świąt Wielkanocnych możemy się pochwalić, że wzięliśmy udział w akcji charytatywnej zorganizowanej przez III LO w Będzinie oraz ich Partnerów: Open Mind i Polonika. Celem akcji było uwrażliwienie młodych ludzi na obecność seniorów w społeczeństwie. W ramach tej akcji wolontariusze PÓL NADZIEI własnoręcznie wykonali kartki wielkanocne wraz z osobistymi życzeniami skierowanymi do seniorów.

Do akcji „Kartka dla seniora” włączyli się: Krystian Ciećka 5b, Karolina Karpińska 5b, Iga Marek 5b, Karolina Sieczka 5b i Gabrysia Mazur 8a.

Mamy jeszcze jedną wspaniałą wiadomość! Tuż przed świętami otrzymaliśmy zlecenie z zaprzyjaźnionej firmy na wykonanie 210 kartek wielkanocnych. I gdyby nie pomoc p. Zielińskiej, za którą bardzo dziękujemy, nie zdążylibyśmy z realizacją zamówienia. Kwota w wysokości 1 100zł została przekazana na rzecz Hospicjum św. Tomasza Apostoła w Sosnowcu.

Wszystkim wolontariuszom, którzy aktywnie realizują zadania Szkolnego Wolontariatu POLA NADZIEI serdecznie dziękujemy.

Małgorzata Ziętek i Agnieszka Cofór

W marcu odbył się konkurs „Zagadki matematyczne-prezentacja multimedialna„. Konkurs odbył się w ramach obchodów Święta liczby Pi.

Zwycięzcy konkursu to:

Oskar Kozieł kl.4d oraz Emilia Wylandowska kl.4d.

Serdecznie gratulujemy!

Hanna Małecka

Zapraszamy do zapoznania się z szczegółowymi wynikami rywalizacji w poniższym zestawianiu:

<<< KLIK W LINK >>>

Dziękujemy za wspólną zabawę i zdrową rywalizację

Agnieszka Cofór, Małgorzata Ziętek i Magdalena Głąb

Congratulations!

9 kwietnia 2021 r. obchodzimy w naszej szkole

DZIEŃ PATRONA

            W tym roku szkolnym odbywa się on w przestrzeni wirtualnej. Podczas wspólnego świętowania na lekcjach wychowawczych będzie można obejrzeć przygotowane prezentacje multimedialne oraz nagrane recytacje wierszy  przez uczniów z klas 4a i 7e. Są to najpiękniejsze utwory poetyckie poświęcone Januszowi Korczakowi.

Oprócz tego został zorganizowany szkolny konkurs na najpiękniejszą zakładkę do książki z myślą/cytatem Janusza Korczaka. W najbliższych dniach na stronie internetowej szkoły zostaną zamieszczone wyniki. Poznamy zwycięzców oraz ich realizacje graficzne zakładek książkowych.

          Organizatorami Dnia Patrona są klasy 7e i 4a wraz z wychowawcami (p. Anna Czernecka i p. Małgorzata Marosz – Kochan) oraz p. Agnieszka Andrejczuk i p. Magdalena Kafara. W tym szczególnym dniu proponujemy zainteresować się bliżej niezwykłą biografią Janusza Korczaka. Poniżej prezentujemy informacje o Starym Doktorze oraz trzy prace plastyczne uczennic z klasy 4a, wykonane specjalnie na tę okazję.

Kim był Janusz Korczak?

            O niektórych ludziach mówi się: człowiek z powołaniem. Bez wątpienia taką osobą był urodzony 22 lipca 1878 roku (lub 1879) Henryk Goldszmit, szerzej znany jako Janusz Korczak. Prekursor praw dziecka i twórca innowacyjnego systemu wychowawczego opierającego się na potrzebach i dążeniach dziecka. Z wykształcenia był lekarzem, miał także talent do pisania. Pracował również jako wychowawca i pedagog, a w latach 1912 – 1942 pełnił funkcję dyrektora żydowskiego Domu Sierot w Warszawie. Od 1919 roku współtworzył zakład wychowawczy dla dzieci polskich – Nasz Dom. To tylko niektóre stanowiska, które obejmował w swoim niezwykłym życiu.

            Na szczególną uwagę w jego pracach pedagogicznych zasługuje wydana w 1928 roku książka “Prawo dziecka do szacunku”. Autor publikacji podkreśla w niej, że dziecko jest człowiekiem, a szacunek i zrozumienie drugiej osoby powinno stać się fundamentem wszystkich relacji. Książka jest syntezą poglądów Janusza Korczaka, które wcześniej już nie raz publikował w swoich utworach. Ważnym dziełem w jego twórczości jest esej napisany w czasie I wojny światowej “Jak kochać dziecko”. Utwór jest refleksją o codziennej, czasem trudnej opiece nad dzieckiem oraz o radości i satysfakcji rodziców z możliwości uczestniczenia w procesie dorastania dziecka. Publikacja podkreśla, że dzieci mają prawo do miłości, radości – do dzieciństwa i poczucia bezpieczeństwa.

            Jako dyrektor Domu Sierot wprowadził w placówce zasadę, że każdy wychowanek był jej gospodarzem, pracownikiem i kierownikiem. Dziecięca społeczność działała tam na równych prawach, opartych o sprawiedliwość, braterstwo i równy podział obowiązków. System wychowania Korczaka opiera się na szacunku, zaufaniu i porozumiewaniu się z dzieckiem, traktowaniu go jako partnera.

Do pracy z dziećmi wykorzystywał nowatorskie narzędzia i metody. Przykładowo wymyślił tablicę do porozumiewania się z dziećmi, gdzie były wywieszane ogłoszenia, zawiadomienia i zarządzenia oraz skrzynkę na listy, szafę rzeczy znalezionych, gazetkę dziecięcą, posiedzenia z dziećmi, dyżury i sąd koleżeński z kodeksem przebaczania. Do dziś wszystkie te elementy są wykorzystywane do pracy z dziećmi w placówkach o różnym profilu.

            5 sierpnia 1942 roku personel i 200 wychowanków Domu Sierot oraz sam Janusz Korczak zostali wyprowadzeni z budynku przez niemieckich żołnierzy. Wszyscy zostali skierowani do obozu śmierci w Treblince, gdzie zostali zamordowani. Janusz Korczak został z podopiecznymi do samego końca, mimo, że miał szansę opuścić getto. Stał się symbolem bezgranicznego oddania sprawie dzieci, a pamięć o nim, jak i jego współpracownikach nigdy nie zginie.

Prace uczennic klasy 4 a Julii Bagińskiej, Hani Góry i Kingi Iwaszenko przedstawiające wizerunek naszego patrona Janusza Korczaka:

Małgorzata Marosz-Kochan

Źródło notatki oraz grafiki przedstawiającej Janusza Korczaka:

Korczak Janusz

Uczniowie klas czwartych na lekcjach przyrody uczyli się nowych pojęć (stok, zbocze, dolina, koryto i wiele innych), żeby ich nie pomylić wykonali makiety z podpisami. Wyniki prac są zachwycające.

Dziękuję za kreatywność i zaangażowanie

Ewa Pieszczyk

8 kwietnia uczniowie kl. 8 uczestniczyli w spotkaniu z doradcą zawodowym Powiatowego Urzędu Pracy w Sosnowcu – Panią Lucyną Huppert. Nasz gość przedstawił młodzieży informacje dot. sytuacji na lokalnym, regionalnym i krajowym rynku pracy z uwagi na zapotrzebowanie na zawody. Wskazał branże najlepiej rozwijające się oraz zawody przyszłości.

Doradca podkreślał rolę ciągłego rozwijania kompetencji oraz wybierania kolejnego etapu edukacyjnego w oparciu o posiadane predyspozycje.

Młodzież poznała także ofertę Powiatowego Urzędu Pracy, szczególnie skierowaną dla osób wchodzących na rynek pracy.

Spotkanie odbyło się na platformie TEAMS. Dziękujemy Pani Lucynie Huppert za jego przygotowanie.

Ewa Musiał

doradca zawodowy SP45