Wyprawka pierwszoklasisty

Tornister powinien być lekki i sztywny, więc nie plecak zamykany na zamek błyskawiczny, bo te lubią się zacinać, ale usztywniany z elementami odblaskowymi.

Piórnik z wyposażeniem – jeden piórnik wystarczy ;)

– 2 ołówki, kredki ołówkowe, gumka, temperówka z pojemniczkiem, klej w sztyfcie, dobrze tnące nożyczki z zaokrąglonymi czubkami, linijka, pióro, zapasowy nabój do pióra.

Zeszyty 16 kartkowe:

– zeszyt 16 – kartkowy w 3 linie – najlepiej dwukolorowe;
– zeszyt 16 – kartkowy w kratkę jednokolorową do matematyki;
– zeszyt 16 kartkowy w kratkę tzw. zeszyt kontaktów z wpisanymi na pierwszej stronie danymi: imię/imiona i nazwisko dziecka;

Przybory i materiały do prac plastyczno–technicznych:

– blok rysunkowy z białymi kartkami – format A4;
– blok rysunkowy z kolorowymi kartkami – format A4;
– papier kolorowy samoprzylepny – format A4;
– blok techniczny z kolorowymi kartkami – format A4;
– blok techniczny z białymi kartkami – format A4;
– farby plakatowe (min 8 kolorów ) + 2 pędzle (cienki i gruby);
– kubek na wodę;
– plastelina;
– kredki świecowe – najlepiej pastele olejne;
– zeszyt papierów kolorowych;
– dwie teczki na gumkę;
– bibuły karbowane.

Strój sportowy:

– granatowe spodenki, które nie będą krępować ruchów dziecka, biała koszulka.

Strój na basen:

– strój kąpielowy, czepek, klapki, ręcznik, mogą być okulary.

Obuwie zmienne na jasnej, gumowej podeszwie oraz worek na obuwie zmienne (podpisany).

Podręczniki, tornister jak i inne przybory i elementy stroju należy podpisać. Tornister najlepiej podpisać wewnątrz, dla bezpieczeństwa. Może się zdarzyć, że obcy człowiek na ulicy zwróci się do dziecka po imieniu wzbudzając przez
to jego zaufanie.

Podręczniki i ćwiczenia (z wyjątkiem religii) są bezpłatne. Dzieci otrzymają je w szkole, w pierwszym tygodniu nauki. Prosimy o obłożenie i podpisanie podręczników, ćwiczeń i zeszytów. Informacja dotycząca podręczników do religii do kl. I na rok szkolny 2021/2022 będzie podana na początku września.

Kluczem do sukcesu pierwszoklasisty jest gotowość szkolna, a więc moment równowagi pomiędzy możliwościami dziecka a wymaganiami szkoły. Na tę gotowość składa się poziom rozwoju umysłowego, fizycznego, społecznego i emocjonalnego umożliwiający opanowanie treści przewidzianych programem nauczania oraz przystosowanie do środowiska szkolnego.

 

Przede wszystkim pozytywne nastawienie

Szkołę przedstawiaj jako miejsce, w którym jest wiele nowych możliwości, interesujących miejsc i nowych zajęć. Pozytywne nastawienie z pewnością wspomoże także wspólne kompletowanie wyprawki szkolnej oraz organizacja kącika do nauki. Właśnie przy tych czynnościach najlepiej jest rozmawiać z dzieckiem na temat szkoły. Przemeblowanie pokoju malucha, wstawienie biurka, lampki i innych niezbędnych rzeczy podkreśli wagę zdarzenia i pomoże wzbudzić ciekawość dziecka nową sytuacją.

 

Samodzielność ważna rzecz

W trosce o dobro pociechy rodzice czasem wyręczają ją z wszelkich obowiązków. Często wolimy sami coś zrobić, aby oszczędzić dziecku wysiłku i narazić je na przykrość lub popełnienie błędu. Taka postawa rodziców buduje w dziecku poczucie braku samodzielności, niechęć do podejmowania nowych wyzwań w obawie przed porażką. Dlatego nie należy wyręczać dziecka we wszystkich obowiązkach. Dobrze jeśli samo sprawnie potrafi się ubrać, spakować plecak i zanieść go na własnych plecach. W ten sposób już na starcie pokazujemy dziecku, że wierzymy w jego sukces.

 

Zrozumienie dziecięcych obaw
Nie pytajmy dzieci w pierwszych tygodniach szkoły jakie były lekcje, czy zadano pracę domową i czy było grzeczne. Najważniejsze jest zbudowanie w dziecku poczucia akceptacji, aby wiedziało, że strach jest naturalnym uczuciem, które towarzyszy zarówno dzieciom, jak i dorosłym w nieznanych sytuacjach. Jeśli dziecko otrzyma zrozumienie łatwiej mu będzie opowiedzieć o ewentualnych problemach lub niepowodzeniach przez co rodzic będzie mógł wspomóc je w poszukiwaniu rozwiązania.

Dziecko w nowym środowisku ma prawo czuć się niepewnie. Potrzebne jest wtedy duże wsparcie ze strony rodziców, którzy pokażą maluchowi że zawsze są gotowi mu pomóc. Warto przedstawiać szkołę jako miejsce atrakcyjne i przyjazne. Bagatelizowanie obaw kształtuje postawę bezsilności i poczucie braku akceptacji dla pojawiających się uczuć. Przede wszystkim własną pewnością siebie i przekonaniem o sukcesie dziecka mama lub tata obniży napięcie towarzyszące małemu uczniowi w pierwszych dniach szkoły. Dzieci mogą postrzegać zagrożenia na zupełnie innym poziomie niż dorośli. To co w nas budzi lęk nie musi stanowić problemu dla siedmiolatka i odwrotnie.

 

Wiara we własne możliwości
Mały uczeń doskonale orientuje się w zakresie własnych umiejętności i słabszych stron. Warto zwrócić uwagę jak radzi sobie z niepowodzeniami, chwalić za włożony wysiłek, a nie tylko za efekt wykonanej pracy. W ten sposób budujemy w dziecku przekonanie, że warto się starać i próbować, nawet jeśli coś nam wychodzi słabiej niż innym.

 

Zaufanie do instytucji szkoły oraz nauczycieli
Aby szkoła była postrzegana przez dziecko jako bezpieczne miejsce potrzebuje ono rzetelnych informacji na jej temat. Ważne jest, aby dziecko wiedziało do kogo może się zwrócić, gdy będzie w potrzebie. Dlatego nie należy wypowiadać negatywnych opinii o nauczycielu. To z nim od tego momentu będzie spędzało większą część dnia i musi wiedzieć, że jest to osoba godna zaufania i szanowana przez rodziców. Warto przedstawiać nauczyciela jako osobę, do której dziecko może zwrócić się z każdym problemem. Warto pamiętać że okres adaptacji do szkoły może trwać kilka tygodni. W tym czasie można się spodziewać wielu nowych, a czasem niepokojących zachowań dziecka. Mogą pojawić się sytuacje problemowe związane z integracją ucznia do grupy klasowej, umiejętnością włączania się w organizowane zadania lub przestrzeganiem zasad i podporządkowywaniem się nauczycielowi.

Rolą rodzica w pierwszych tygodniach szkoły jest baczna obserwacja dziecka i jego reakcji. Codzienna rozmowa na temat samopoczucia dziecka, sukcesów i niepowodzeń pozwoli na wczesne zorientowanie się w ewentualnych kłopotach, jak również będzie ważnym wyznacznikiem zainteresowania dorosłego światem dziecka. Wychowawcy chętnie pomogą i wyjaśnią Państwa obawy czy wątpliwości.